ماده ۷- سطوح نظارت بر توانگری مالی مؤسسات بیمه به شرح ۵ سطح زیر تعیین می شوند: سطح ۱: مقدار نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه برابر با ۱۰۰ درصد و بیشتر میباشد. سطح ۲: مقدار نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه برابر با یا بیش از ۷۰ درصد و کمتر از ۱۰۰ درصد میباشد. سطح ۳: مقدار نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه برابر با یا بیش از ۵۰ درصد و کمتر از ۷۰ درصد میباشد. سطح ۴: مقدار نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه برابر با یا بیش از ۱۰ درصد و کمتر از ۵۰ درصد میباشد. سطح ۵: مقدار نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه کمتر از ۱۰ درصد میباشد.
ماده ۸- چنانچه نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه حسب نظر بیمه مرکزی در سطح ۲ باشد، مؤسسه موظف است برنامه ترمیم وضعیت مالی خود را برای ۳ سال مالی آتی (به تفکیک سالانه) تهیه و جهت رسیدگی به بیمه مرکزی ارائه دهد. در این برنامه مؤسسه بیمه باید نشان دهد که چگونه نسبت توانگری مالی خود را ظرف ۳ سال حداقل تا سطح ۱ ارتقاء خواهد داد. برنامه ترمیم وضعیت مالی مؤسسه بیمه حداقل شامل مواردی به شرح ذیل خواهد بود: ۱- صورت برآورد تفصیلی درآمدها و هزینه ها، ۲- ترازنامه و سود و زیان پیش بینی شده، ۳- نحوه تامین منابع مالی قابل دسترس جهت پرداخت معوقات و بدهیها با اولویت بیمه گزاران، ۴- زمانبندی و اولویت بندی پرداخت معوقات و بدهیها به تفکیک بدهی به بیمه گزاران و سایر بستانکاران با رعایت قوانین و مقررات مربوط، ۵- روش و نحوه محاسبه ذخایر فنی، ۶- سیاستهای کلی مؤسسه بیمه در مورد بیمه اتکایی، ۷- سیاست پرداخت سود به سهامداران با رعایت قوانین و مقررات مربوط، ۸- نحوه کاهش ریسک (بویژه ریسکهای بیمهگری، اعتبار، نقدینگی و بازار)، ۹- برنامه ها و اقدامات جهت تقویت ساختار مالی و نقدینگی.
ماده ۹- چنانچه نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه حسب نظر بیمه مرکزی در سطح ۳ باشد، مؤسسه موظف است علاوه بر برنامه ترمیم وضعیت مالی، برنامه افزایش سرمایه خود را برای ۲ سال مالی آتی (به تفکیک سالانه) تهیه و جهت رسیدگی به بیمه مرکزی ارائه دهد. در این برنامهها مؤسسه بیمه باید نشان دهد که چگونه نسبت توانگری مالی خود را ظرف ۲ سال حداقل تا سطح ۲ ارتقاء خواهد داد. برنامه افزایش سرمایه مؤسسه بیمه حداقل شامل مواردی به شرح ذیل خواهد بود: ۱- صورت گردش وجوه و صورت حساب جامع سرمایه، ۲- روشها و منابع تامین سرمایه و هزینه و ریسک هر یک، ۳- مبالغ و مدت زمان تامین سرمایه، ۴- نحوه و موارد مصرف سرمایه، ۵- سیاست پرداخت پاداش به هیات مدیره و مدیران.
ماده ۱۰- چنانچه نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه حسب نظر بیمه مرکزی در سطح ۴ باشد، مؤسسه موظف است برنامه ترمیم وضعیت مالی و برنامه افزایش سرمایه خود را برای سال مالی آتی تهیه و جهت رسیدگی به بیمه مرکزی ارائه دهد. در این برنامهها مؤسسه بیمه باید نشان دهد که چگونه نسبت توانگری مالی خود را ظرف ۱ سال حداقل تا سطح ۳ ارتقاء خواهد داد.
ماده ۱۱- بیمه مرکزی پس از دریافت برنامه ترمیم وضعیت مالی و برنامه افزایش سرمایه (موضوع مواد ۸، ۹، و ۱۰ این آییننامه)، ظرف مدت ۲ ماه آنها را رسیدگی و نتیجه را به مؤسسات بیمه برای اجرا اعلام مینماید. مؤسسه بیمه موظف است گزارش عملکرد برنامههای مذکور را هر ۳ ماه یکبار به بیمه مرکزی ارائه نماید.
ماده ۱۲- مؤسسه بیمهای که نسبت توانگری مالی آن طبق اعلام بیمه مرکزی در یکی از سطوح ۳ و ۴ باشد علاوه بر اقدامات مذکور در مواد ۸ تا ۱۱ این آییننامه بر حسب مورد، موظف است به نحوی که بیمه مرکزی تعیین میکند یک یا تعدادی از اقدامات زیر را فوراً به مرحله اجرا درآورد: ۱- از پرداخت پاداش به هیات مدیره و مدیران مؤسسه بیمه خودداری نماید، ۲- از توزیع بیش از ۱۰ درصد سود (سود قابل توزیع به سهامداران) خودداری نماید، ۳- هزینههای اداری و عمومی خود را کاهش دهد، ۴- از سرمایهگذاری درگزینههای معینی خودداری نموده یا بر مقدار آنها محدودیت اعمال نماید، ۵- روش محاسبه نرخ حق بیمه قراردادهای بیمهای که در آینده منعقد میشوند را اصلاح نماید، ۶- عملیات صدور بیمه در بخشی از شعب را کاهش دهد، ۷- فعالیتهای برخی از شعب خود را محدود نماید، ۸- عملیات صدور بیمه در شرکتهای تابعه را کاهش دهد، ۹- سهام یا دارایی شرکتهای تابعه را به فروش برساند، ۱۰-از توسعه فعالیتهای بیمهای در رشته های جدید خودداری نماید، ۱۱- اعضای هیات مدیره و مدیران خود را تغییر دهد.
ماده ۱۳- چنانچه نسبت توانگری مالی مؤسسه بیمه طبق اعلام بیمه مرکزی در سطح ۵ باشد، بیمه مرکزی مجاز است پروانه فعالیت مؤسسه بیمه را در یک یا چند رشته بیمهای تعلیق یا ابطال نماید.